səba

səba
is. <ər.> şair. Səhər əsən xəfif yel; meh. Səba, əhvalımı bir-bir; Varıb ol yarə ərz eylə. M. V. V.. Səba, məndən söylə ol gülüzarə; Bülbül gülüstana gəlsin, gəlməsin? Ə. Nəb.. <Şair:> Gəl, gəl, geniş-geniş açım qolumu; Səni, səba yeli, basım bağrıma. N. Xəzri.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Поможем сделать НИР

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”